Aad heeft een heftige tijd achter de rug. Na het wegvallen van zijn vrouw én een vervelende val belandt hij in een isolement. ‘Ik was de weg kwijt en had nergens meer zin in.’ De thuiszorg raadt Aad aan om een maaltijdservice in te schakelen. Dat ziet Aad niet zo zitten, dus gaan ze op zoek naar alternatieven. Zodoende komt Aad uit bij Stichting Thuisgekookt.

Thuiskok Marloes ziet Aad’s oproep en besluit, tot Aad’s verrassing, te reageren. Het idee dat een buurvrouw, zonder daar iets voor terug te verwachten, haar best wil doen voor hem zet iets bij Aad in werking. Met hernieuwde energie en levenslust neemt hij de regie weer in handen. Hij schaft een biljarttafel aan zodat zijn vrienden kunnen komen spelen, meldt zich aan bij een jazzvereniging en rolt van het ene contact in het ander. Aad’s eenzaamheid verdwijnt stukje bij beetje. ‘Voor degene die de maaltijd ontvangt is het contact van groot belang. Het contact is bovendien niet eenmalig, maar komt elke week weer terug.’

Voor Marloes is koken voor Aad een kleine moeite. ‘Toen ik de e-mail ontving waarin stond dat iemand in mijn buurt hulp nodig had dacht ik ‘dat kunnen wij wel verzorgen’. We wonen in de buurt en koken bijna iedere dag. Een portie extra maken is een kleine moeite voor ons, maar een groot gemak voor iemand anders!’

In principe eet Aad ‘wat de pot schaft’, maar Marloes weet dat Aad een grote voorliefde heeft voor de Aziatische keuken. Op de dag dat ze voor hem kookt probeert ze daarom wel iets te maken dat in zijn straatje past. Niet altijd Aziatisch, ook Hollandse pot of Mediterrane gerechten passeren de revue. Het credo is: ‘gezond, gevarieerd en lekker’.

Marloes benadrukt dat het koken voor Aad haar veel voldoening geeft. ‘Het is fijn om met iets dat ik zelf leuk vind om te doen iets voor iemand te kunnen betekenen. Het koken geeft me veel voldoening omdat Aad altijd blij is met de maaltijden.’ Het contact tussen de twee is heel goed. ‘Hij appt me regelmatig om me te vertellen dat de maaltijd weer lekker was.’

Marloes vindt het bijzonder dat ze door Stichting Thuisgekookt heeft ingezien hoe weinig ze eigenlijk van haar buurtgenoten weet. Aad woont letterlijk nog geen 100 meter bij ons vandaan en toch had ik hem nog nooit gezien, terwijl we toch in een klein dorp wonen. Het eerste wat ik dacht toen ik hem ontmoette en zjin verhaal hoorde was: ‘jeetje, ik had de hele coronaperiode prima voor je kunnen koken.’ Die verbinding met mensen die je niet kent, dat maakt de missie zo bijzonder volgens Marloes. ‘Ik vind Stichting Thuisgekookt echt een mooi initatief om mensen laagdrempelig bij elkaar te brengen.’ Aad en Marloes hebben meegedaan aan een filmpje voor de Week tegen Eenzaamheid, je vindt hem hier!