Via een kennis uit de straat hoorde Frans, nog voor het overlijden van zijn Ria, over Stichting Thuisgekookt. Als mantelzorger kon hij de hulp goed gebruiken, maar hij twijfelde of het wel iets voor hem was. ‘Ze zei tegen me: probeer het gewoon, zeg niet meteen nee.’ Toch voelde het wat ongemakkelijk. ‘Ik geneerde me flink hoor, toen ik voor het eerst de maaltijd in een bakje ging ophalen. Het deed me denken aan de gaarkeukens van vroeger, in oorlogstijd.’

Gelukkig stelde zijn thuiskok Mick hem al snel gerust. ‘Hij zei: Ik vind het juist hartstikke fijn om voor je te koken, want nu ga ik ook weer beter voor mezelf koken.” Dat raakte Frans. Toen hij merkte dat de samenwerking niet alleen hem hielp, maar ook Mick goed deed, viel alles op zijn plek. ‘Als mens wil je niet te afhankelijk zijn van een ander. De relatie moet juist wederkerig zijn. Dat het koken ook Mick helpt om beter te eten, maakt het echt een win-winsituatie.’

Frans merkt dat de maaltijd van zijn thuiskok hem helpt om structuur in zijn week te houden. ‘Als je ouder wordt en alleen bent, verlies je makkelijk je ritme,’ vertelt hij. ‘Je staat later op, eet op vreemde tijden, en soms vergeet je gewoon te eten. Of je pakt snel een boterham of een krentenbol. Lekker makkelijk, maar niet echt goed.’

Hij weet hoe belangrijk goede voeding is. ‘Juist als je ouder wordt, is een voedzame maaltijd zó belangrijk. Je lichaam is kwetsbaarder, je hebt die brandstof nodig om sterk te blijven.’ De wekelijkse maaltijd van Mick geeft hem dat steuntje in de rug. Frans: ‘Het brengt structuur. Je weet dat er iemand op je rekent en dat je samen iets deelt. Dat zorgt ervoor dat je beter eet en beter leeft. Zo’n vaste afspraak maakt echt verschil. Dat is precies wat veel ouderen nodig hebben.’

Frans heeft inmiddels een hechte band opgebouwd met thuiskok Mick. ‘Het is een leuke knul, we kunnen goed met elkaar opschieten. Hij is zelfs bij de uitvaart van Ria geweest.’ Soms drinkt Mick een glaasje wijn met Frans, of eet hij gezellig mee. Langzaam ontstond er een vriendschap. ‘We praten over van alles. Niet alleen over koetjes en kalfjes, maar ook over het leven zelf. We investeren in elkaar, houden elkaar op de hoogte van dingen. Dat houdt het contact levendig.’ Frans geeft ook altijd eerlijk zijn mening over de maaltijd, trouwens. “Maar meestal is het heel lekker, hoor’, zegt hij lachend.

Frans raakt niet uitgepraat over zijn thuiskok. ‘Ik ben heel positief over Stichting Thuisgekookt. Voor mij is het een zegen. Niet alleen omdat ik beter eet, maar ook omdat het een stuk gezelligheid brengt. Het is niet alleen een maaltijd: het is een moment van echt contact, van mens tot mens. Die eenzaamheid die ik soms ervaar is een naar gevoel en juist die extra aandacht helpt daartegen. Het maakt mijn week in ieder geval weer een stuk gezelliger.’

Wil je ook in contact komen met een buurtgenoot voor wekelijks een warme maaltijd en een gezellig praatje? Meld je dan nu aan! Ons matchmaking team zoekt met liefde naar een fijne buurtgenoot die bij jou past.