Thuiskok Willemijn kreeg een match met maaltijdontvanger Sandra (56). Door haar lichamelijke beperking kan Sandra zelf niet koken. Dat Willemijn wekelijks langskomt met een verse maaltijd, brengt haar daarom veel rust.

De eerste maaltijd, shakshuka, staat Willemijn nog helder voor de geest: “Toegankelijk, maar wel wat anders dan een Hollandse pot.” Op pastinaak na lust Sandra gelukkig alles. Daarom verzint Willemijn elke week iets nieuws. Inmiddels, een half jaar verder, is het culinaire repertoire flink gegroeid: kip ketjap met rijst en boontjes viel bijzonder in de smaak, net als de gevulde paprika’s en de zelfgemaakte pita's met tzatziki, kipgehakt en feta.

Voor Sandra, die sinds haar verhuizing 45 minuten van familie en vrienden woont, is de match meer dan alleen de maaltijd: “Naast de verse maaltijd heb je ook even contact met iemand. Ik zie mezelf echt niet in een verpleeghuis. Nu kan ik zelfstandig blijven wonen.”

Willemijn noemt de match een verrijking van haar leven. “Ik word er blij van dat Sandra blij wordt. Het is zo'n kleine moeite om een portie extra te koken: je staat toch al in de keuken!” Het contact heeft haar ook op een ander vlak iets gebracht. “Ik kwam in mijn dagelijks leven eerder weinig in aanraking met mensen met een beperking. Ondanks dat Sandra in een rolstoel zit, probeert ze echt het maximale uit het leven te halen. Dat is enorm inspirerend en maakt je bewust van wat je zelf hebt en kan.”

Over één ding zijn de twee het roerend eens: twijfel niet, en meld je gewoon aan bij Thuisgekookt. “Voor een extra persoon koken vergt geen extra tijd, en het sociale aspect van het langsgaan is heel leuk. Je gaat altijd met een voldaan gevoel weer naar huis.”