Wie denkt dat Stichting Thuisgekookt alleen iets is voor ouderen, en dat er alleen agv’tjes op het menu staan, zit er behoorlijk naast. Cato en Paula zijn twee jonge buurtgenoten uit Schiedam. De een kookt eens in de week twee extra porties voor de ander. Altijd vegetarisch, omdat ze daar de voorkeur aan geven. Cato is 29 jaar, heeft een baan in Rotterdam en is nu een klein jaar één van de tientallen thuiskoks in Schiedam die koken voor een buurtgenoot. Al sinds ze in de Jeneverstad woont, wil ze graag iets betekenen voor haar buurt. Vorig jaar rond kerst, tijdens een lange autorit op weg naar wintersport, kwam er op Instagram een advertentie voorbij: koken voor iemand bij jou in de buurt. Voor iemand die zo van kokkerellen houdt als Cato, raakte dat een gevoelige snaar. ,,Ik heb me in de auto nog aangemeld”, vertelt ze met een lach.

Cato heeft het druk, maar dit soort vrijwilligerswerk blijkt ze moeiteloos te kunnen inpassen in haar leven. ,,Het leek me leuk iets te doen dat niet voor mezelf is, maar voor een ander.” Paula is iets ouder dan Cato, 34 jaar, woont op een paar minuten afstand midden in Schiedam en zit al even niet lekker in haar vel. ,,Ik heb burn-outachtige klachten. Dan voelt alles als te veel. Ik heb momenteel gewoon de energie niet om dingen te doen, ook niet om te koken.” Toen er ook lichamelijke klachten bijkwamen, vond Paula wel dat er wat moest veranderen. ,,Ik moest mezelf een beetje ontlasten en gezonder worden. Dan moet je dus gezond gaan eten. Dat wilde ik ook. Alleen, om dat in mijn eentje voor mezelf te doen, kwam dat er niet van.” Ze kwam in actie. Begin dit jaar meldde Paula zich aan bij Stichting Thuisgekookt, waar ze al jaren van wist, maar waar ze nooit iets mee had gedaan. ,,Een week later stond Cato thuis bij me in de keuken. Dat voelde gelijk goed, we hebben zo’n beetje dezelfde interesses.”

Cato: ,,Paula heeft een kat en we vinden dezelfde festivals leuk. En bovendien houden we allebei van vegetarisch eten. Het is wel anders dan ik had verwacht. Toen ik me aanmeldde, dacht ik vooral voor ouderen te gaan koken.” Toen ook de maaltijd die Cato had meegenomen in goede aarde viel, wisten thuiskok Cato en buurtgenoot Paula dat het goed zat. ,,Cato kookt zoals ik zelf zou willen koken. Zo leuk om elke keer te zien wat ze heeft gemaakt. Ik lust alles. Ik zou mezelf niet per se vegetarisch noemen, maar ik eet het best vaak.” Sindsdien komen ze elke woensdag bij elkaar over de vloer – soms bij de een, soms bij de ander. ,,Net zoals het uitkomt.”

Deze woensdag zit Paula aan de keukentafel van Cato. Ze heeft dit keer een Thaise groene curry met bloemkool, courgette, tofu en kikkererwten, ingelegde ui en een soja-eitje gemaakt. Paula: ,,Luxe toch, dat je het zo uitgebreid krijgt.” Cato: ,,Ik vind het zelf ook leuk om te doen. Het motiveert me extra mijn best te doen.” Zo leert Paula weer genieten van ‘kleine, sociale dingetjes’, zoals ze het zelf noemt. ,,Niet te hoge doelen stellen, alles met rust. Het gaat een stuk beter met me.”

Door Cock Rijneveen